donderdag 28 juni 2012

De kiezer wil niet meer Europa. De kiezer wil minder Europa.

Soms, dames en heren, als ik zwaar getafeld heb, stel ik me weleens voor wat er gebeurt als Nederland na de verkiezingen opnieuw in handen zou vallen van de eurofielen en de geldweggevers.
Ik schrik dan zwetend wakker, omdat ik Mark Rutte weer in het torentje zie zitten. Bij de voordeur hangt een pinautomaat. Een flappentap van de Staat die ons Nederlandse geld uitspuugt. Ernaast hangt een groot bord met de volgende tekst in het Grieks, Portugees en Spaans. “Pin hier voor gratis geld, alstublieft en veel plezier ermee. Mark”

Voorzitter, het euro-project is mislukt. Maar de Brusselse ondemocratische elite weet van geen ophouden. Nog luider dan voorheen krijsen ze: Meer Europa!
Daar komt minister Schäuble met een plan voor een Europese regering.
Daar komt de heer Van Rompuy met een plan om landen te verplichten hun pensioenstelsels te hervormen.
Daar komt de Bende van Vier – Barroso, Van Rompuy, Juncker, Draghi – met een masterplan voor een bankenunie en een begrotingsunie.
Daar komt mevrouw Merkel die in Bondsdag, het Duitse parlement, letterlijk zegt: “Méér Europa, niet minder Europa.”
En daar komt minister-president Rutte die één dag later zegt: Merkel zegt hetzelfde als ik: Als Merkel zegt méér Europa, bedoelt ze net als ik minder Europa.

Vz, die gekkigheid, die schizofrenie moet stoppen. Wij willen de Nederlandse soevereiniteit niet in de uitverkoop doen. Wij leveren ons land niet uit aan Brussel. Niet rechtstreeks en niet via Berlijn, niet nu en ook niet in stapjes binnen 10 jaar.
Alles wordt beslist in onderonsjes. Maar, wat gek, Nederland zit nooit aan tafel. Niet op de top in Rome vorige week vrijdag van Duitsland, Frankrijk, Italië en Spanje, niet op de ontmoeting van de ministers van financiën van diezelfde vier landen gisteravond. En ook niet vanavond bij het gesprek tussen Duitsland en Frankrijk. Het gaat steeds op de een of andere manier over bevoegdheden en geld, maar Rutte wordt nooit uitgenodigd, behalve als hij zijn handtekening onder een cheque moet zetten. Dan is hij van harte welkom. Ons geld willen ze wel, maar een uitnodiging zit er niet in.
Premier Rutte is een man met twee gezichten. Hij is de politicus die eerder naar de kiezer ging met de slogan “Wij werken hard voor Europa, laten we dat eens omdraaien.” En tegelijk is hij de politicus die nu de sleutel van onze schatkist aan Brussel geeft. Door het ESM te aanvaarden, schrijft hij de grootste overdracht van Nederlandse soevereiniteit ooit op zijn conto.
Hij is de minister-president die in zijn regeerakkoord zei: geen bevoegdheidsoverdracht. En tegelijk is hij de minister-president die 40 miljard euro – 2500 euro per Nederlander – toezegt aan het ESM-noodfonds zonder dat Nederland in noodgevallen – het zijn altijd noodgevallen – zeggenschap heeft over de besteding van dat geld. De premier zegt A en de premier doet B.

Vz, ik heb een nieuwtje. Er is weer een concept van een campagneposter van de VVD uitgelekt. Vraag me niet hoe ik eraan kwam, maar hij lag opeens op mijn bureau, één van de nieuwe conceptposters van de VVD. VZ, hier is ie: “Wij houden van Europa, laten we nog meer betalen.” Het zou zomaar een echte poster van de VVD kunnen zijn, dan zou ik het wel waarderen dat ze deze keer wel eerlijk zijn over de inzet van deze campagne.

Vz,
Vijf landen hangen inmiddels al aan de flappentap. Bijna 1 op de 3 eurolanden leven nu van ons geld. Griekenland is er nog erger aan toe dan twee jaar geleden. Het lapt alle afspraken aan zijn laars, heeft nog altijd evenveel ambtenaren als voorheen, maar wij betalen de salarissen.
Inmiddels heeft ook Cyprus noodhulp nodig. Spanje staat op omvallen. Straks volgt wellicht Italië. En wij maar betalen. De Europese transferunie verscheept miljarden van noord naar zuid. Premier Rutte is daarvoor medeverantwoordelijk.
Wij hebben het eerder gezegd, mijn collega Van Dijck heeft het eerder gezegd, het ESM is nog eerder leeg dan het van kracht is geworden.
Spanje heeft twee weken geleden 100 miljard toegezegd gekregen. Dat geld moet uit het ESM komen. Nog geen halve dag later schoten de Spaanse rentes omhoog. Het helpt allemaal niet. Wij mogen straks via het ESM heel Europa overeind houden.
En daarom roep ik de minister-president nogmaals op, ik ga door tot het bittere einde: Kom tot bezinning. Teken de ratificatie van het ESM-verdrag niet voor 12 september.
Ik hoop dat de minister-president de beleefdheid heeft nog even te wachten en op die vraag van ons in te gaan.
Terwijl Duitsland, Frankrijk en Italië een veto hebben, heeft Nederland dat niet. Weer hebben we niets te zeggen. Wij kunnen verplicht worden om, tegen onze wil in, miljarden in een bodemloze put te storten. Weg, Nederlands veto. Weg, Nederlandse zeggenschap over ons eigen geld. Weg, soevereiniteit.

Vz, terwijl die transferunie volop draait, hopen de eurofielen morgen met de bankenunie en de begrotingsunie nieuwe stappen te kunnen zetten naar hun einddoel: een politieke unie. De Franse president Hollande wil meer geld voor het zuiden, en de Duitse kanselier Merkel wil in ruil daarvoor, als we de kranten mogen geloven, meer bevoegdheidsoverdracht naar Brussel.
En wij, de Nederlandse burgers, zijn straks dus twee keer de klos: wij betalen twee keer.
Eén keer met geld aan het zuiden; en nog één keer met bevoegdheden voor Brussel.
Europa zuigt ons alsmaar dieper en dieper het moeras in. We raken als het zo doorgaat de bevoegdheid over onze begroting en banken totaal kwijt. Terwijl de kern van het probleem – de euro – niet wordt aangepakt: Landen die in de euro zitten en niets kunnen doen met hun munt of de foute dingen doen met hun munt.
De mening van de burgers wordt nooit gevraagd. En als dat bij wijze van hoge uitzondering tóch gebeurt, dan wordt dit genegeerd. Zoals na het referendum over de Europese Grondwet in 2005. De kiezer wil niet meer Europa. De kiezer wil minder Europa.
Wat zijn de feiten? Griekenland hangt intussen al aan het infuus voor 240 miljard euro, Ierland voor bijna 70 miljard euro, Portugal voor bijna 80 miljard euro, Spanje krijgt binnenkort 100 miljard euro.
En terwijl Frankrijk de pensioenleeftijd vrolijk verlaagt van 62 naar 60 jaar, wordt in ons land de pensioenleeftijd verhoogd. Terwijl de mensen in Zuid-Europa met een wijntje in de zon mogen gaan zitten, moeten Nederlanders van het kabinet langer werken tot ze erbij neervallen – met het vriendelijke doch dringende verzoek – het moet tenslotte ook allemaal betaald worden, dat geld aan Griekenland, Spanje en Portugal – om ook de reiskosten voor woon-werkverkeer zelf te betalen! De BTW wordt verhoogd, de rollator uit het basispakket gehaald, het eigen risico gaat naar 350 euro, men morrelt aan de WW en het ontslagrecht, en schaft de verzorgingstehuizen af. Allemaal om maar te kunnen betalen aan Griekenland, Spanje en Portugal.

Vz, de Partij voor de Vrijheid zegt: Nee tegen dit alles.
Nee tegen de transferunie.
Nee tegen hier bezuinigen en mensen in hun portemonnee raken en ondertussen betalen voor landen die hun broek niet zelf kunnen ophouden en de boel voor de gek hebben gehouden.
Nee, wij laten de hardwerkende Nederlander niet bloeden voor Brussel, Athene, Lissabon, Madrid of Nicosia.
De PVV zegt: Wij moeten een soeverein land blijven. Geen geld naar de EU of welk fonds dan ook. We hebben ons geld nodig in Nederland.
De EU is verantwoordelijk voor de crisis. Niet Nederland.

Vz, Nederland kan deze crisis overleven. Maar alléén als het zich losmaakt van Brussel.
In zijn zogenaamde State of the Union zei commissievoorzitter Barroso eerder dit jaar over de unie: We zwemmen samen of we verdrinken afzonderlijk.
Maar de realiteit is natuurlijk net omgekeerd; Samen verdrinken of afzonderlijk zwemmen.
Dát is de keuze op 12 september.
En een sterk en soeverein Nederland overhouden, dat is waar de PVV voor kiest, en waar de kiezer zich op 12 september voor uitspreekt.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Zie: HTML-tags in reacties toepassen en open met deze link een nieuw tabblad of nieuwe pagina om de aanwijzingen te kunnen raadplegen.